مقالات

ضمایر در زبان انگلیسی |  آموزش انواع Pronoun با مثال و تمرین

کلماتی مثل I، you، he، she، it، we و they جزو پرکاربردترین کلمات انگلیسی هستند. به این کلمات ضمیر یا Pronoun می‌گوییم؛ یعنی کلماتی که به جای اسم افراد، اشیا یا چیزهایی که قبلا درباره آنها صحبت کرده‌ایم استفاده می‌شوند.

اما یادگیری ضمایر فقط به حفظ کردن I، you و she محدود نمی‌شود. یک شخص در جمله ممکن است با شکل‌های مختلفی دیده شود. مثلا برای «من» گاهی I می‌گوییم، گاهی me و در بعضی جمله‌ها my، mine یا myself لازم داریم. انتخاب درست به نقشی بستگی دارد که آن شخص در جمله دارد.

به همین دلیل در مسیر آموزش گرامر زبان انگلیسی، بهتر است ضمایر را از همان سطح پایه درست یاد بگیرید. در این درس انواع پرکاربرد ضمایر را با مثال بررسی می‌کنیم و یاد می‌گیریم چه زمانی از I یا me، my یا mine و شکل‌های مشابه استفاده کنیم.

از همین تفاوت‌ها شروع می‌کنیم.

ضمیر در زبان انگلیسی چیست؟

در انگلیسی برای اشاره به خودمان، شخص مقابل، افراد دیگر یا حتی اشیا از کلماتی مثل I، you، he، she، it، we و they استفاده می‌کنیم.

مثلا:

I am a student.

من دانش‌آموز هستم.

She is my sister.

او خواهر من است.

They live in Tehran.

آنها در تهران زندگی می‌کنند.

به این کلمات ضمیر یا Pronoun گفته می‌شود.

ضمیر به جای اسم می‌آید تا لازم نباشد یک اسم را چند بار تکرار کنیم.

مثلا:

Sara is my friend. Sara lives in Tehran.

می‌توانیم طبیعی‌تر بگوییم:

Sara is my friend. She lives in Tehran.

در جمله دوم، She به جای Sara آمده است.

برای اشیا هم همین اتفاق می‌افتد:

My phone is new. It is very fast.

اینجا It به phone اشاره می‌کند.

پس ضمیر به شخص، چیز یا اسمی اشاره می‌کند که از قبل مشخص است یا از جمله می‌توان فهمید درباره چه چیزی صحبت می‌کنیم.

انواع ضمایر در زبان انگلیسی

ضمایر انگلیسی فقط I، you، he و she نیستند. بسته به اینکه یک شخص یا چیز چه نقشی در جمله دارد، نوع ضمیر هم تغییر می‌کند.

مثلا گاهی یک شخص انجام‌دهنده کار است:

She called me.

گاهی همان شخص مفعول جمله است:

I called her.

گاهی می‌خواهیم مالکیت را نشان دهیم:

This book is hers.

و گاهی می‌خواهیم بگوییم شخص کاری را روی خودش انجام داده است:

She hurt herself.

به همین دلیل ضمایر را به چند گروه تقسیم می‌کنیم:

انواع ضمایر در زبان انگلیسی

 

جدول اصلی ضمایر شخصی انگلیسی

برای اشاره به یک شخص می‌توانیم از ضمیر استفاده کنیم، اما شکل ضمیر همیشه یکسان نمی‌ماند و با توجه به کاری که در جمله انجام می‌دهد تغییر می‌کند.

برای مثال، همه کلمات زیر به «من» مربوط هستند:

I, me, my, mine, myself

اما هرکدام جای مشخصی دارند. این چند جمله را ببینید:

I am a student.

من دانش‌آموز هستم.

Sara called me.

سارا با من تماس گرفت.

This is my book.

این کتاب من است.

This book is mine.

این کتاب مال من است.

I made it myself.

خودم آن را درست کردم.

در همه این جمله‌ها درباره یک نفر یعنی «من» صحبت می‌کنیم، اما شکل کلمه تغییر کرده است.

دلیلش این است که نقش «من» در هر جمله فرق دارد:

  • I زمانی استفاده می‌شود که من فاعل جمله باشم.
  • me زمانی استفاده می‌شود که کاری روی من انجام شود یا من مفعول جمله باشم.
  • my مالکیت را نشان می‌دهد و قبل از اسم می‌آید؛ مثل my book.
  • mine مالکیت را نشان می‌دهد اما بعد از آن اسم نمی‌آید؛ مثل This book is mine.
  • myself زمانی استفاده می‌شود که معنی «خودم» داشته باشد.

این تغییر فقط برای I اتفاق نمی‌افتد. مثلا برای یک مرد هم شکل‌های مختلفی داریم:

he → him → his → his → himself

و برای یک زن:

she → her → her → hers → herself

در جدول، صفت‌های ملکی مثل my و your را هم آورده‌ایم، چون معمولا همراه با ضمایر شخصی یاد گرفته می‌شوند و دانستن تفاوت آنها با mine و yours اهمیت زیادی دارد.

جدول اصلی ضمایر شخصی انگلیسی

ضمایر فاعلی؛ I، You، He، She، It، We و They

ضمیر فاعلی برای کسی یا چیزی استفاده می‌شود که جمله درباره اوست یا کاری را انجام می‌دهد.

ضمایر فاعلی عبارت‌اند از:

I, you, he, she, it, we, they

مثال:

I work here.

من اینجا کار می‌کنم.

She studies English.

او انگلیسی می‌خواند.

They live in Canada.

آنها در کانادا زندگی می‌کنند.

چند نکته مهم:

·        he برای مرد یا پسر استفاده می‌شود.

·        she برای زن یا دختر استفاده می‌شود.

·        it معمولا برای اشیا و حیوانات استفاده می‌شود.

·        you هم می‌تواند معنی «تو» بدهد و هم «شما».

مثلا:

He is my brother.

She is my sister.

It is my phone.

You are my friend.

ضمایر مفعولی؛ Me، Him، Her و Them

وقتی شخص انجام‌دهنده کار نیست و کاری روی او انجام می‌شود، از ضمیر مفعولی استفاده می‌کنیم.

ضمایر مفعولی عبارت‌اند از:

me, you, him, her, it, us, them

مثلا:

Sara called me.

سارا با من تماس گرفت.

I saw him yesterday.

دیروز او را دیدم.

She helped us.

او به ما کمک کرد.

We invited them.

ما آنها را دعوت کردیم.

تفاوت فاعل و مفعول را می‌توانید با این مثال ببینید:

She called Ali.

Ali called her.

در جمله اول She فاعل است، اما در جمله دوم همان شخص به شکل her آمده چون مفعول جمله است.

شکل فاعلی و مفعولی ضمایر

شکل فاعلی و مفعولی ضمایر

مثلا:

I know Sara.
Sara knows me.

He called me.
I called him.

She helped Ali.
Ali helped her.

My و Mine چه فرقی دارند؟

هر دو برای نشان دادن مالکیت استفاده می‌شوند، اما جای آنها در جمله فرق دارد.

my قبل از اسم می‌آید:

This is my book.

این کتاب من است.

اما mine بدون اسم استفاده می‌شود:

This book is mine.

این کتاب مال من است.

همین تفاوت برای بقیه کلمات هم وجود دارد:

ضمایر ملکی

مثلا:

This is her bag.

This bag is hers.

That is our house.

That house is ours.

پس کافی است نگاه کنید بعد از کلمه مالکیت اسم آمده یا نه.

ضمایر انعکاسی؛ Myself، Yourself و Himself

وقتی کسی کاری را روی خودش انجام می‌دهد، از ضمیر انعکاسی استفاده می‌کنیم.

مثلا:

I hurt myself.

من به خودم آسیب زدم.

She introduced herself.

او خودش را معرفی کرد.

He looked at himself in the mirror.

او به خودش در آینه نگاه کرد.

ضمایر انعکاسی پرکاربرد عبارت‌اند از:

myself, yourself, himself, herself, itself, ourselves, yourselves, themselves

به تفاوت این دو جمله توجه کنید:

Sara called me.

I hurt myself.

در جمله اول شخص دیگری با من تماس گرفته است، پس me استفاده می‌کنیم.

در جمله دوم خودم به خودم آسیب زده‌ام، پس myself درست است.

ضمایر اشاره؛ This، That، These و Those

برای اشاره به افراد یا اشیا از این کلمات استفاده می‌کنیم:

this → یکی و نزدیک

that → یکی و دور

these → چندتا و نزدیک

those → چندتا و دور

مثال:

This is my book.

That is my car.

These are my shoes.

Those are beautiful.

ضمایر پرسشی

بعضی ضمایر برای سوال پرسیدن استفاده می‌شوند:

who, what, which, whose

مثال:

Who is she?

او کیست؟

What happened?

چه اتفاقی افتاد؟

Which do you want?

کدام را می‌خواهی؟

Whose is this?

این مال چه کسی است؟

ضمایر موصولی

کلماتی مثل who، which و that می‌توانند دو بخش جمله را به هم وصل کنند.

مثلا:

The man who works here is my teacher.

مردی که اینجا کار می‌کند معلم من است.

The book that I bought is interesting.

کتابی که خریدم جالب است.

در سطح پایه کافی است بدانید:

who بیشتر برای افراد استفاده می‌شود.

which بیشتر برای اشیا استفاده می‌شود.

that در بسیاری از جمله‌ها می‌تواند برای هر دو استفاده شود.

ضمایر نامعین

گاهی درباره یک شخص یا چیز صحبت می‌کنیم، اما دقیقا مشخص نیست چه کسی یا چه چیزی است.

در این حالت کلماتی مثل این استفاده می‌شوند:

someone → یک نفر

everyone → همه

anyone → کسی

something → چیزی

nothing → هیچ چیز

مثال:

Someone is at the door.

یک نفر پشت در است.

Everyone is ready.

همه آماده‌اند.

I need something to eat.

چیزی برای خوردن می‌خواهم.

ضمایر متقابل

وقتی دو یا چند نفر کاری را نسبت به یکدیگر انجام می‌دهند، معمولا از each other استفاده می‌کنیم.

مثلا:

They help each other.

آنها به یکدیگر کمک می‌کنند.

We talk to each other every day.

ما هر روز با یکدیگر صحبت می‌کنیم.

چطور ضمیر درست را انتخاب کنیم؟

برای انتخاب ضمیر، اول ببینید شخص یا چیز چه نقشی در جمله دارد.

اگر انجام‌دهنده کار است:

She called me.

اگر مفعول است:

She called me.

اگر مالکیت قبل از اسم آمده:

This is my book.

اگر مالکیت بدون اسم آمده:

This book is mine.

اگر شخص کاری را روی خودش انجام داده:

I hurt myself.

با همین چند سوال می‌توانید بخش زیادی از ضمایر انگلیسی را درست انتخاب کنید.

سخن آخر

در یادگیری ضمایر، مهم‌تر از حفظ کردن یک جدول بلند این است که بدانید هر ضمیر چه نقشی در جمله دارد.

اگر شخص انجام‌دهنده کار باشد، از ضمیر فاعلی استفاده می‌کنیم:

She works here.

اگر همان شخص مفعول باشد، شکل ضمیر تغییر می‌کند:

I called her.

اگر بخواهیم مالکیت را نشان دهیم، باید بین شکل‌هایی مثل my و mine تفاوت بگذاریم:

This is my book.

This book is mine.

و اگر شخص کاری را روی خودش انجام دهد، از ضمیر انعکاسی استفاده می‌کنیم:

He hurt himself.

برای شروع همین چند تفاوت را خوب یاد بگیرید و با آنها جمله بسازید. وقتی بتوانید بدون فکر زیاد بین I و me، he و him یا my و mine انتخاب کنید، یعنی بخش اصلی ضمایر را یاد گرفته‌اید و بعد از آن درک ضمایر اشاره، پرسشی، موصولی و سایر گروه‌ها خیلی راحت‌تر خواهد بود.

سوالات متداول درباره ضمایر در زبان انگلیسی

ضمیر در انگلیسی چیست؟

ضمیر کلمه‌ای است که به جای اسم یا برای اشاره به یک شخص یا چیز استفاده می‌شود. کلماتی مثل I، you، he، she و they ضمیر هستند.

ضمایر فاعلی کدام‌اند؟

ضمایر فاعلی عبارت‌اند از:

I, you, he, she, it, we, they

تفاوت I و Me چیست؟

I فاعل است:

I work here.

اما me مفعول است:

She called me.

تفاوت My و Mine چیست؟

my قبل از اسم می‌آید:

my book

اما mine بدون اسم استفاده می‌شود:

This book is mine.

He و Him چه فرقی دارند؟

he زمانی استفاده می‌شود که شخص فاعل باشد:

He works here.

him زمانی استفاده می‌شود که شخص مفعول باشد:

I know him.

ضمایر انعکاسی چه هستند؟

کلماتی مثل myself، yourself و himself هستند و معمولا زمانی استفاده می‌شوند که شخص کاری را روی خودش انجام دهد:

He hurt himself.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا