در سطح B2 دیگر هدف فقط این نیست که «منظورمان را somehow منتقل کنیم». باید بتوانیم یک موضوع را باز کنیم، دلیل بیاوریم، مقایسه کنیم، با نظر دیگری موافق یا مخالف باشیم و اگر واژه‌ای یادمان نیامد، بدون متوقف شدن مکالمه راه دیگری برای بیان همان مفهوم پیدا کنیم.

در مسیر سطح های زبان انگلیسی، B2 همان Upper Intermediate است؛ مرحله‌ای که انگلیسی کم‌کم از یک مهارت در حال یادگیری به ابزاری تبدیل می‌شود که واقعا می‌توانید با آن ارتباط برقرار کنید، محتوا بخوانید و بشنوید و درباره موضوعات مختلف نظر بدهید.

اما رسیدن به B2 فقط با تمام کردن یک کتاب Upper Intermediate یا یاد گرفتن چند گرامر جدید مشخص نمی‌شود. باید ببینیم در Grammar، Vocabulary، Speaking، Listening، Reading و Writing دقیقا چه توانایی‌هایی باید داشته باشید و از کجا بفهمید واقعا برای ورود به C1 آماده شده‌اید.

 

نقشه یادگیری سطح B2

اگر قرار باشد B2 را در چند بخش خلاصه کنیم، مسیر تقریبا به این شکل است:

در این سطح بهتر است دیگر Grammar، Vocabulary و مهارت‌ها را جدا از هم جلو نبرید بلکه چیزی  را که یاد می‌گیرید باید وارد Speaking و Writing شود.

گرامر سطح B2 زبان انگلیسی

در سطح B2 قرار نیست فقط چند مبحث گرامری جدید به چیزهایی که قبلا یاد گرفته‌اید اضافه کنید. تفاوت اصلی اینجاست که باید بتوانید ساختارهای مختلف را دقیق‌تر و طبیعی‌تر انتخاب کنید و متناسب با منظوری که دارید از آن‌ها استفاده کنید.

برای مثال در سطح‌های پایین‌تر شاید بتوانید یک اتفاق را فقط با Past Simple تعریف کنید، اما در B2 باید بتوانید مشخص کنید کدام اتفاق زودتر افتاده، چه چیزی در حال انجام بوده و نتیجه هرکدام چه بوده است.

در ادامه، مهم‌ترین ساختارهایی را می‌بینیم که برای رسیدن به این سطح باید روی آن‌ها مسلط‌تر شوید.

تفاوت دقیق‌تر زمان‌ها

در B2 دیگر فقط شناختن Past Simple یا Present Perfect کافی نیست. باید بتوانید متناسب با منظوری که دارید بین زمان‌ها انتخاب کنید.

برای مثال:

I’ve worked here for five years.

اما:

I’ve been working on this project since Monday.

هر دو درباره گذشته تا زمان حال صحبت می‌کنند، اما تاکید جمله یکسان نیست.

در B2 تفاوت‌هایی مثل این‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند:

• Present Perfect Simple و Continuous
• Past Simple و Past Perfect
• Past Simple و Past Continuous
• شکل‌های مختلف Future

هدف این نیست که اسم زمان را سریع تشخیص دهید؛ باید بتوانید بدون فکر طولانی از آن در جمله مناسب استفاده کنید.

Narrative Tenses

وقتی اتفاقی را تعریف می‌کنید، معمولا چند زمان در کنار هم قرار می‌گیرند.

When I arrived at the station, the train had already left, so I had to wait for the next one.

اینجا فقط یک زمان گذشته نداریم. ترتیب اتفاق‌ها مشخص شده و مخاطب راحت‌تر داستان را دنبال می‌کند.

این مهارت برای تعریف تجربه، Storytelling و Writing در B2 کاربرد زیادی دارد.

Third Conditional

در B1 معمولا First و Second Conditional را دیده‌اید. در B2 صحبت درباره موقعیت‌های فرضی گذشته هم اهمیت پیدا می‌کند:

If I had known about the meeting, I would have attended it.

در واقع درباره اتفاقی حرف می‌زنید که دیگر قابل تغییر نیست.

این ساختار هنگام صحبت درباره تصمیم‌ها، اشتباه‌ها و موقعیت‌های گذشته زیاد استفاده می‌شود.

Modal Verbs درباره گذشته و احتمال

در B2 افعال Modal فقط برای توصیه یا اجبار نیستند.

مثلا:

He might have forgotten about the appointment.

یا:

You should have told me earlier.

یا:

She can’t have seen the message.

این ساختارها اجازه می‌دهند درباره احتمال، نتیجه‌گیری، انتقاد یا اتفاق گذشته دقیق‌تر صحبت کنید.

Passive Voice در ساختارهای متنوع‌تر

ساختار Passive احتمالا از B1 برایتان آشناست:

The building was built in 1990.

اما در B2 باید بتوانید آن را در موقعیت‌های بیشتری استفاده کنید:

The project has been completed.

The problem is being investigated.

مهم‌تر از حفظ فرمول Passive این است که بفهمید چه زمانی جمله مجهول طبیعی‌تر از جمله معلوم است.

Reported Speech

در B2 باید راحت‌تر بتوانید حرف یا سوال شخص دیگری را منتقل کنید.

Direct:

“I’ll call you tomorrow.”

Reported:

She said that she would call me the next day.

Reported Speech در مکالمه، تعریف کردن اتفاق‌ها و حتی Writing کاربرد زیادی دارد و نباید فقط به تمرین‌های جای خالی محدود شود.

Relative Clauses

در این سطح Relative Clauseها کمک می‌کنند اطلاعات بیشتری را در یک جمله منظم قرار دهید:

The company I work for has recently opened a new office.

یا:

My brother, who lives in Canada, is visiting us next month.

کم‌کم باید تفاوت جمله‌های ضروری و توضیحی را هم درک کنید تا Writing طبیعی‌تری داشته باشید.

Wish و If only

برای بیان حسرت یا موقعیتی که دوست دارید متفاوت باشد، این ساختارها بسیار کاربردی‌اند:

I wish I had more free time.

I wish I hadn’t spent so much money.

If only I knew the answer.

در اینجا Grammar مستقیما به چیزی متصل می‌شود که در مکالمه واقعی زیاد لازم داریم: صحبت درباره آرزو، نارضایتی و حسرت.

Gerund و Infinitive

در B2 تعداد بیشتری از Verb Patternها وارد زبان فعال شما می‌شوند:

I regret telling him.

I remembered to call her.

نکته اینجاست که تغییر بین -ing و to + verb گاهی معنی جمله را تغییر می‌دهد.

به همین دلیل بهتر است این ساختارها را همراه مثال یاد بگیرید، نه به شکل یک جدول طولانی از فعل‌ها.

لغات سطح B2؛ فقط بیشتر دانستن کافی نیست

یکی از جاهایی که تفاوت B1 و B2 خیلی واضح می‌شود Vocabulary است.

در B1 ممکن است برای بیان بیشتر مفاهیم از لغات عمومی استفاده کنید:

The problem is very big.

در B2 انتظار داریم انتخاب دقیق‌تری داشته باشید:

The problem is quite serious.

یا به جای:

The price went down a lot.

بتوانید بگویید:

The price dropped significantly.

قرار نیست همیشه از کلمات سخت استفاده کنید. هدف این است که برای یک مفهوم، فقط یک واژه در اختیار نداشته باشید.

Collocationها را جدی‌تر یاد بگیرید

در B2 دانستن خود کلمه کافی نیست. باید بدانید معمولا با چه واژه‌هایی استفاده می‌شود.

برای مثال:

highly successful
deeply concerned
raise awareness
reach an agreement
take responsibility
strongly recommend

همین ترکیب‌ها باعث می‌شوند زبان شما طبیعی‌تر شود.

به جای اینکه ده کلمه جدید را جداگانه حفظ کنید، پنج کلمه را همراه Collocation و مثال واقعی یاد بگیرید.

Word Formation

در B2 بهتر است ارتباط بین شکل‌های مختلف یک کلمه را بشناسید.

برای مثال:

succeed
success
successful
successfully
unsuccessful

اگر فقط success را بلد باشید، دامنه استفاده شما محدود می‌شود ولی شناخت خانواده کلمه کمک می‌کند همان مفهوم را در ساختارهای مختلف استفاده کنید.

Phrasal Verbها باید کم‌کم وارد مکالمه شوند

در این سطح با Phrasal Verbهای زیادی روبه‌رو می‌شوید:

carry on
find out
put off
work out
come up with
deal with

لازم نیست هر هفته ۵۰ مورد حفظ کنید.

اگر put off را یاد گرفته‌اید، همان روز چند جمله با آن بسازید:

We had to put off the meeting until next week.

زمانی که  یک عبارت را چند بار در موقعیت‌های مختلف استفاده کنید، احتمال اینکه در مکالمه به ذهنتان برسد بیشتر می‌شود.

Speaking در سطح B2؛ فقط صحبت کردن نیست، بحث کردن است

در B1 هدف این بود که بتوانید مکالمه را ادامه دهید اما در B2 باید کنترل بیشتری روی مسیر مکالمه داشته باشید.

فرض کنید سوال این باشد:

Do you think university education should be free?

در B1 ممکن است بگویید:

Yes, because education is important and some people don’t have enough money.

در B2 پاسخ می‌تواند جلوتر برود:

I think university education should be more affordable, but making it completely free may not always be realistic. Governments could provide more financial support, especially for students from low-income families.

اینجا فقط نظر نداده‌اید؛ آن را محدود کرده‌اید، توضیح داده‌اید و راه‌حل پیشنهاد کرده‌اید.

در B2 باید کم‌کم بتوانید:

• نظر خودتان را توضیح دهید
• برای آن دلیل بیاورید
• با نظر دیگری موافقت یا مخالفت کنید
• موضوع را مقایسه کنید
• مثال بزنید
• مزایا و معایب را بررسی کنید
• اگر کلمه‌ای یادتان نبود، همان مفهوم را با عبارت دیگری توضیح دهید

این آخری خیلی مهم است.

اگر کلمه thermometer یادتان نمی‌آید، مکالمه نباید متوقف شود. می‌توانید بگویید:

The thing you use to check your temperature.

Listening در سطح B2؛ سرعت واقعی‌تر و اطلاعات بیشتر

یکی از مشکلات طبیعی هنگام ورود به B2 این است که منابع B1 دیگر خیلی ساده به نظر می‌رسند، اما Podcast یا فیلم واقعی هنوز سخت هستند.

در این فاصله باید Listening را کمی متفاوت تمرین کنید.

قرار نیست هر کلمه را بشنوید.

اگر یک مصاحبه پنج دقیقه‌ای گوش می‌دهید، ابتدا روی این سوال‌ها تمرکز کنید:

• موضوع اصلی چیست؟
• گوینده چه نظری دارد؟
• آیا موافق است یا مخالف؟
• چه دلیل یا مثالی می‌آورد؟
• نتیجه صحبتش چیست؟

در B2 باید بتوانید ایده اصلی محتوای پیچیده‌تر را دنبال کنید و فقط به جمله‌های کوتاه و قابل پیش‌بینی وابسته نباشید. British Council نیز در تعریف B2 روی فهم ایده‌های اصلی متون پیچیده و ارتباط روان‌تر تاکید می‌کند.

برای تمرین بهتر، ابتدا فایل را بدون Transcript گوش دهید. بعد از بار دوم نکات مهم را یادداشت کنید و در مرحله آخر Transcript را بررسی کنید.

اگر از ابتدا متن جلویتان باشد، بخش زیادی از تمرین Listening به Reading تبدیل می‌شود.

Reading در B2؛ متن را تحلیل کنید، نه فقط ترجمه

در B2 متن‌ها فقط طولانی‌تر نمی‌شوند؛ رابطه بین ایده‌ها هم پیچیده‌تر می‌شود.

گاهی نویسنده نظرش را مستقیم نمی‌گوید و باید از مثال، لحن یا مقایسه آن را متوجه شوید.

هنگام Reading بهتر است علاوه بر معنی متن، به این سوال‌ها هم توجه کنید:

• موضوع اصلی چیست؟
• هر پاراگراف چه نقشی دارد؟
• نویسنده چه نظری دارد؟
• کدام جمله دلیل است؟
• کدام بخش مثال است؟
• نتیجه متن چیست؟

این همان چیزی است که باعث می‌شود از خواندن جمله‌به‌جمله فاصله بگیرید و ساختار کلی متن را ببینید.

در B2 First نیز Reading فقط فهم معنی مستقیم جمله نیست؛ درک نظر، نگرش، هدف، جزئیات، مفهوم ضمنی و سازمان متن هم بررسی می‌شود.

در این مرحله باید یک عادت دیگر را هم کم‌کم کمتر کنید: باز کردن دیکشنری با دیدن هر کلمه ناآشنا.

اگر آن کلمه مانع فهم متن نیست، اول پاراگراف را تمام کنید.

Writing در سطح B2؛ نظر باید ساختار داشته باشد

B2 جایی است که Writing از یک متن ساده درباره تجربه‌های شخصی فراتر می‌رود.

فرض کنید موضوع این است:

آیا شبکه‌های اجتماعی برای نوجوانان مفید هستند؟

در B1 ممکن است چند جمله درباره مزایا و معایب بنویسید. در B2 بهتر است متن شما ساختار مشخصی داشته باشد:

1. معرفی موضوع
2. توضیح یک دیدگاه
3. بررسی دیدگاه دیگر
4. ارائه مثال یا دلیل
5. نتیجه‌گیری

برای مثال:

Social media can help teenagers stay in touch with their friends and access useful information. However, spending too much time online may affect their concentration and mental health. For this reason, I believe social media can be useful as long as it is used responsibly.

Pronunciation در B2؛ هدف لهجه نیست

برای B2 لازم نیست لهجه بریتیش یا آمریکایی کاملی داشته باشید.

مهم‌تر این است که گفتار شما برای مخاطب راحت قابل دنبال کردن باشد.

در این مرحله بهتر است بیشتر روی این موارد کار کنید:

• Word Stress
• Sentence Stress
• Connected Speech
• Intonation
• Chunking

برای مثال یک جمله را کلمه‌به‌کلمه و با مکث‌های مساوی نگویید:

I / think / this / is / a / good / idea.

جمله باید به شکل چند بخش طبیعی شنیده شود:

I think this is a good idea / because it saves a lot of time.

Shadowing برای B2 بسیار مفید است، اما بهتر است کلیپ‌های کوتاه ۲۰ تا ۳۰ ثانیه‌ای انتخاب کنید و همان بخش را چند بار بشنوید و تلاش کنید ریتم و Stress گوینده را بازسازی کنید.

در B2 روی چه موضوعاتی باید بتوانید صحبت کنید؟

دایره موضوعات در B2 از مسائل کاملا شخصی فراتر می‌رود.

بهتر است بتوانید درباره موضوعاتی مثل این‌ها صحبت کنید:

• Work and career
• Education
• Technology
• Environment
• Travel
• Health
• Media
• Social issues
• Culture
• Relationships
• Money
• Lifestyle

قرار نیست درباره هر موضوع متخصص باشید.

برای مثال برای موضوع Environment کافی است بتوانید مسئله را توضیح دهید، نظر بدهید و چند راه‌حل ساده مطرح کنید.

همین توانایی برای B2 اهمیت بیشتری از حفظ کردن صد‌ها کلمه تخصصی دارد.

منابع مناسب برای سطح B2

در B2 بهتر است منبعی را انتخاب کنید که فقط روی گرامر یا لغت تمرکز نداشته باشد. در این سطح باید Reading، Listening، Vocabulary و Grammar در کنار Speaking و Writing پیش بروند تا چیزهایی که یاد می‌گیرید وارد استفاده واقعی شوند.

برای شروع، بخش B2 Upper Intermediate در British Council گزینه مناسبی است. تمرین‌های این بخش بر اساس سطح طراحی شده‌اند و می‌توانید روی مهارت‌های مختلف به‌صورت جداگانه کار کنید.

اگر می‌خواهید سطح خودتان را جدی‌تر بسنجید یا با استاندارد آزمون‌های بین‌المللی آشنا شوید، منابع B2 First کمبریج هم مفید هستند. نمونه تمرین‌ها و آزمون‌های این بخش کمک می‌کنند بفهمید در Reading، Writing، Listening و Speaking دقیقا چه سطحی از شما انتظار می‌رود.

سخن آخر

B2 جایی است که زبان انگلیسی باید از مجموعه‌ای از درس‌ها به یک ابزار واقعی برای ارتباط تبدیل شود.

در این سطح انتظار نداریم همه چیز را بفهمید یا بدون هیچ اشتباهی صحبت کنید بلکه  باید بتوانید درباره موضوعات مختلف وارد گفتگو شوید، نظر خودتان را توضیح دهید، متن‌های پیچیده‌تر را دنبال کنید، Writing منظم‌تری داشته باشید و زمانی که کلمه دقیقی یادتان نمی‌آید، راه دیگری برای بیان منظورتان پیدا کنید.

اگر هنوز برای هر جمله ابتدا فارسی فکر می‌کنید، تمام کلمات Listening را ترجمه می‌کنید یا Vocabulary شما بیشتر در حد شناختن است تا استفاده کردن، مسیر B2 هنوز تمام نشده است.

اما زمانی که بتوانید با دانسته‌های فعلی خودتان توضیح بدهید، مقایسه کنید، استدلال کنید و ارتباط را ادامه دهید، پایه B2 شما شکل گرفته و آماده ورود به مرحله بعدی هستید.

سوالات متداول درباره سطح B2 زبان انگلیسی

سطح B2 زبان انگلیسی یعنی چه؟

B2 سطح Upper Intermediate است و در این مرحله باید بتوانید درباره موضوعات مختلف با استقلال بیشتری صحبت کنید، نظر بدهید و دلیل بیاورید.

در سطح B2 چه گرامرهایی باید یاد بگیریم؟

مباحثی مثل Narrative Tenses، Third Conditional، Modal Verbs گذشته، Passive Voice، Reported Speech، Relative Clauses و Wish در این سطح اهمیت بیشتری دارند.

برای سطح B2 چند لغت باید بلد باشیم؟

عدد دقیقی وجود ندارد. مهم‌تر این است که دایره واژگان شما برای موضوعاتی مثل کار، تحصیل، تکنولوژی، سلامت و مسائل روزمره کافی باشد.

آیا سطح B2 برای مکالمه روان کافی است؟

برای بیشتر مکالمه‌های روزمره و بسیاری از موضوعات عمومی بله، اما هنوز ممکن است هنگام صحبت درباره موضوعات تخصصی یا پیچیده محدودیت داشته باشید.

از کجا بفهمیم سطح B2 را تمام کرده‌ایم؟

اگر بتوانید مکالمه را ادامه دهید، نظر خود را توضیح دهید، متن‌های طولانی‌تر را بفهمید و Writing منظم و قابل فهم بنویسید، به سطح B2 نزدیک شده‌اید.

تفاوت اصلی B1 و B2 چیست؟

در B1 بیشتر می‌توانید منظور خود را منتقل کنید، اما در B2 باید بتوانید دقیق‌تر، روان‌تر و با توضیح و استدلال بیشتری ارتباط برقرار کنید.

بعد از سطح B2 چه سطحی قرار دارد؟

بعد از B2 وارد سطح C1 می‌شوید. در C1 انتظار می‌رود زبان را با دقت، انعطاف و تسلط بیشتری در موقعیت‌های مختلف استفاده کنید.